Sunday, January 26, 2020

Наврзалка


Секој ја носи приказната своја
на грб и згрбавено оди
се крева да се исправи
но тешка е
да не остане.
Мојата приказна тешка не е
ја носам во малиот џеб
од кошулата нова.
Ете толкава е
празна проста пелин горка
ама моја.
Се раскажува 
три дена и ноќи
вечерва ќе ја пишувам
на месечевата светлина.

Damla


Кога врне
ако не те поздравам
поминувајќи покрај тебе
знај
само јас и чадорот ги броиме
паднатите капки дожд.

Непостоење 3


Поетот запишува стихови на паднатиот лист
или на белиот камен во потокот.
Песната умира и повторно се роди
далечен е патот до вечноста.

Непостоење 2


Земјениот пат што води до селото
често е раскопан од поројни дождови.
Крвта пролеана за слобода
измешана е со камењата.
Мирисот на босилек
секогаш те навраќа на лединката.

Непостоење 1


Белите линии убаво прилегаат на новиот асфалт
Птиците во кафезот се тажни
а децата што ги гледаат се весели.
Каков парадокс, какво недоразбирање
а можеше да биде подруго.

Sunday, December 29, 2019

Мојот облак


Секој човек со раѓање
добива облак на дар
да го следи по патот
да врне над него
да го потсети на слободата.
Тука е облакот мој твој
и кога е ведро
стрпливо чека да дојде
да го следи патот наш земен
да го одреди патот наш небесен
за да се сретнеме со облакот
кога крилја ангелски ќе ни пораснат
за да заспиеме вечно
на облакот снежен.

Нема правила


Уметникот е од посебен ков
чуден зачуден почуден
малку забеган
но искрено културен
ствара дела за нас
црта слика пишува
се самоповредува
за културата да биде
вечен пламен во мислите
духовна храна
зовриени љубови.
Уметникот умее
радост да донесе
кога духот е црн
и потонат во реката
од тони џубришта
кои трујат.
Тука сега овде
уметникот е присутен
во секој од нас
надалеку гледа
лета кон слободата.